Miasta, regiony, państwa związane z historią rodziny poprzez wieki ...
Prusy, Preußen
Keimzelle Preußens ist die Mark Brandenburg, die zum norddeutschen Tiefland gehört und die Landschaften Prignitz, Uckermark, Havelland, Mittelmark, Niederlausitz und die Neumark rechts der Oder umfaßt. Im Gebiet des späteren Brandenburg saßen anfangs die germanischen Semnonen, in der Altmark Langobarden, östlich der Oder Burgunder. Nach der Völkerwanderung drangen slawische Stämme ein. Um 940 wurden sie durch Markgraf Gero der deutschen Herrschaft unterworfen, doch ging das Land östlich der Elbe durch den Aufstand von 983 wieder verloren. Dann eroberte der Askanier Albrecht der Bär (ab 1144 Markgraf von B.) von der Altmark aus 1138-57 die Prignitz und das Havelland. Seine Nachfolger gewannen um 1230 die Lande Barnim und Teltow, um 1250 die Uckermark, um 1260 die Neumark, 1253 und 1303 die Lausitz. Die Askanier erlangten auch die Kurwürde. Durch bäuerliche Siedlung sowie Städte- und Klostergründungen erhielt das Land sein deutsches Gepräge. Als die Askanier in Brandenburg ausstarben, kam das Land 1323 an die Wittelsbacher, 1373 an die Luxenburger. 1411 übertrug Kaiser Sigismund die Regentschaft, 1415 das Kurfürstentum (endgültig 1417) dem hohenzollernschen Burggrafen Friedrich VI. von Nürnberg. więcej/more: www.ostpreussen.de
Olecko, Treuburg
Olecko (dawna nazwa Margrabowa).
W połowie XVI wieku wzniesiono tu zamek myśliwski – miejsce
spotkania Zygmunta Augusta i księcia pruskiego Albrechta Hohenzollerna.
Prawa
miejskie Olecko
uzyskało w 1560 roku jako Margrabowa. Po wytyczeniu dużego rynku
(powierzchnia ponad 5,5 ha) wybudowano kościół ewangelicki i
ratusz. Powolny rozwój miasta spowodowany był znacznym
oddaleniem od ważniejszych szlaków handlowych oraz zniszczeń
wojennych nękających Olecko w XVII i XVIII wieku: wojny szwedzkie (w
1656 roku Polacy odnieśli zwycięstwo nad kwaterującymi tu Szwedami), w
latach 1656-1657 najazd tatarski, w 1757 roku wkroczenie wojsk
rosyjskich.
Pod koniec
XVIII wieku nastąpił znaczny rozwój miasta (w granicach
państwa pruskiego). więcej/more na: www.olecko.pl
Nidzica, Neidenburg
Nidzica/Neidenburg, nazywana „Bramą na Warmię i Mazury” leży na obszarze Garbu Lubawskiego, nad rzeką Nidą przy trasie krajowej E-7 z Gdańska przez Warszawę na południe Polski. Pierwsze wzmianki o ziemi nidzickiej można znaleźć już u Galla Anonima, opisującego nieudaną wyprawę księcia Bolesława Krzywoustego do Prus. Tereny dzisiejszego miasta przed wiekami zamieszkiwali pogańskie plemiona Sasinów i Gallindów. Nidzicę (Nibork) lokowano na prawie chełmińskim w 1381 roku. Pierwotna nazwa to Neidenburg, czyli zamek nad Nidą, który był dla administracji zakonnej budowlą ważniejszą niż położone na szlaku handlowym miasto, zbudowane na bagnistej równinie otoczone od północy i zachodu rzeką, a od wschodu i południa przekopaną fosą. więcej/more na www.nidzica.pl
Gardzienice
Już od czasów średniowiecznych były one własnością szlachecką. Pierwsze wzmianki o miejscowości sięgają 1409 roku, kiedy to wymienia się Marka i Stefana, kmieci z Gardzinic. W roku 1410 pleban z Giełczwi (ówczesna parafia gardzienicka) ubiega się u biskupa krakowskiego o dziesięcinę ściąganą z Gardzienic, która zostaje mu przyznana w połowie XV wieku. more about Gardzienice
Baranya County
During the history,
the region of
Baranya was part of the Roman Empire, the Hunnic Empire, the Kingdom of
the Ostrogoths, the Kingdom of the Lombards, the Avar Kingdom, the
Frankish Empire, the Balaton Principality, the Bulgarian Empire, the
Kingdom of Hungary, the Ottoman Empire, the Habsburg Monarchy, the
Austrian Empire and the Austria-Hungary. Since 1918/1921, the region
was divided between Hungary and the Kingdom of Serbs, Croats and
Slovenes (later known as Yugoslavia).
The region of Baranya was settled by the Slavs in the 6th century, and
in the 9th century, it was part of the Slavic Balaton Principality.
Hungarians arrived to the area in the 9th century, and Baranya county
arose as one of the first comitatus of the Kingdom of Hungary, in the
11th century.
In the 16th century, the Ottoman Empire conquered Baranya, and included
it into the sanjak of Mohács, an Ottoman administrative
unit,
with the seat in the city of Mohács.
In the end of the 17th century, Baranya was captured by Habsburg
Monarchy, and was included into Habsburg Kingdom of Hungary.
In 1848, the proclaimed borders of Serbian Vojvodina included Baranya,
but the Serbian troops did not manage to take control of the region.
In 1918, the entire Baranya region was captured by Serbian troops and
was administered by the newly created Kingdom of Serbs, Croats and
Slovenes.
By the Treaty of Trianon (part of the Versailles peace) in 1920, the
Baranya region was formally divided between Hungary and the Kingdom of
Serbs, Croats and Slovenes, but de facto remained under the
administration of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (the later
Yugoslavia) until 1921.
On August 14, 1921, the Serb-Hungarian Baranya-Baja Republic was
proclaimed. It included Baranya and northern part of Bačka region, and
was led by the President of the Executive Committee (14 August 1921 -
25 August 1921 Petar Dobrović, born 1890 - died 1942). On August 21-25,
1921, the territory of the Republic was divided between Hungary
(represented by Hungarian Commissioner Károly
Soós
Bádoki) and the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes, as
was
previously decided by the Treaty of Trianon (June 4, 1920, one of the
Versailles peace treaties after World War I, concerning former lands of
the Habsburg Kingdom of Hungary).
The northern part of Baranya in Hungary was included into Baranya
county. The southern part of the region was part of Bačka county
between 1918 and 1922, part of Bačka oblast between 1922 and 1929, and
in 1929 it was included into the Danube Banovina, a province of the
Kingdom of Yugoslavia. In 1941, the Yugoslav Baranya was occupied by
Hungary, but it was returned to Yugoslavia in 1944.
Since 1945, Yugoslav Baranya was part of the Socialist Republic of
Croatia. In 1991 it came under control of the SAO Eastern Slavonia,
Baranja and Western Srem. Between 1991 and 1995, the region was under
control of the Republic of Serbian Krajina, between 1995 and 1997 was
part of Srem-Baranja Oblast under the administration of the United
Nations, while in 1997 it was returned into Croatia. Today, it is part
of that republic's Osijek-Baranja county. more about Baranya county
Habsburg Monarchy Österreich-Hungary
The
Habsburg
Monarchy (or Habsburg Empire) covered the territories ruled by the
Austrian branch of the House of Habsburg (1278-1780), and then by the
successor House of Habsburg-Lorraine (since 1780), between 1526 and
1867/1918. The capital was mainly Vienna, except from 1583 to 1611,[1]
when the capital was Prague.
The monarchy from 1804 to 1867 is usually referred to as the "Austrian
Empire" and from 1867 to 1918 as "Austria-Hungary". In some contexts,
the term "Habsburg Empire" might also refer to extended Habsburg family
possessions once ruled solely by Charles V, Holy Roman Emperor, or to
the Spanish Empire ruled by the Spanish branch of the house.
The Habsburg family originated with the Habsburg Castle in modern
Switzerland and after 1278 came to rule in Austria (the Habsburg
Hereditary Lands). The Habsburg family grew to European prominence with
the marriage and adoption treaty by Emperor Maximilian I at the First
Congress of Vienna in 1515 and the subsequent death of adopted Louis II
(King of Bohemia and Hungary and Croatia) in 1526.[1] Archduke
Ferdinand of Austria, the younger brother of the Holy Roman Emperor
Charles V, was elected the next King of Bohemia, Croatia and Hungary
following the death of Louis II of Hungary and Bohemia, in a battle
against the Turks at Mohács. From this point the Monarchy
grew
to a size where at times, it ruled more than half of Europe. more about
Habsburg Monarchy Österreich-Hungary
Dla zainteresowanych poniżej link do wilkiego atlasu Imperium Niemieckiego autorstwa Ludwiga Ravensteina źródło University Wisconsin:
Księga pamięci:
Członkowie rodziny Korbus obecni w dokumentach
historycznych
Stopniowo
umieszczał będę w
tej kolumnie nazwiska osób i linki do dokumentów
źródłowych o znaczeniu historycznym i
genealogicznym dostępnych publicznie, być może ktoś odnajdzie
wśród tychże osób swoich przodków.
Nie są to wszystkie dane jakie odnalazłem stopniowo będą uzupełniane.
Panie świeć nad ich duszami: Skrzynka intencji
1. Franciszek (Franz) Korbus - KL Auschwitz-Birkenau
baza
danych - informacja o
więźniach
dostępna
on-line
2. Stanisław (Stanislaus) Korbus - KL Auschwitz-Birkenau
3. Marian Korbus - KL Auschwitz-Birkenau
4. Carl Korbus - Das Kolberger Land: seine Städte
und
Dörfer : ein pommersches
Heimatbuch
Autorzy Manfred Vollack
5. August Korbus - Das Kolberger Land: seine Städte und
Dörfer :
ein pommersches Heimatbuch
Autorzy
Manfred Vollack
6. Bronisław Korbus - Żołnierze Generała Kleeberga
Autor J.
Zaborowski, 2002, Warszawa
7. Franciszek Korbus - Lubelskie Towarzystwo
Genealogiczne - zob >>>
8. Stanisław Korbus - Lubelskie TowarzystwoGenealogiczne
zob
>>>
9. Jan Korbus - Lubelskie Towarzystwo Genealogiczne,
Lublin -
cmentarz przy ul. Unickiej -
więźniowie Zamku Lubelskiego
1939-1945 oraz
Więźniowie Zamku
Lubelskiego
zamordowani lub zmarli w
obozach
koncentracyjnych- zob >>>
10. Wojciech Korbus oraz Jan Korbus - Hitlerowskie
więzienie
na Zamku w Lublinie
1939-1944:
praca zbiorowa Autorzy
Zygmunt
Mańkowski,Róża
Bieluszko-Świechowa,Klub Byłych Byłych
Więźniów Politycznych
Zamku
Lubelskiego
"Pod Zegarem"
przy
Zarządzie
Wojewódzkim Związku
Bojowników o
Wolność i
Demokrację w Lublinie.
11. Korbus Władysław oraz Korbus Marian -
Księga
pamięci:
transporty Polaków z
Warszawy
do KL
Auschwitz 1940-1944,
Tom
2 Autorzy Franciszek
Piper.
12. August Korbus - Directory, Tom 9 Autorzy Lansing
(Mich.),
1908.
13. Korbus Piotr - Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów
Chłopskich: IV
Okręg Lublin, Tom 1
Autorzy Marian
Wojtas, 1998.
14. Joachim Korbus - (zm. w 1706) Scriptores rerum
Polonicarum, Tom 4 Autorzy Towarzystwo
Naukowe
Krakowskie. Komisja
Historyczna,Polska Akademia
Umiejętności. Komisja Historyczna, 1878,
str. 364.
15. Jh. Pet. Korbus Luehr - International Genealogical
Index /
GE Gender: Male Marriage:
29
DEC 1751 Evangelisch, Herne, Westfalen,
Preussen
16. Catharina Korbus - International Genealogical Index
/ GE Gender:
Female Christening: 01 JAN
1730 Treuburg,
Ostpreussen, Preussen
17. Wilhelmina Korbus - International Genealogical
Index /
GE
Gender: Female Christening:
10 JAN 1793
Katholisch, Bienen,
Rheinland,
Preussen
18. Korbus - 43 osoby są zarejestrowane w bazie danych
http://www.familysearch.org
19. Karl Korbus - Drozdowo historia do 1945 roku
http://www.gorawino.net
20. Korbus - Germans to America: lists of passengers
arriving at
U.S. ports, Tom 63
Autorzy
Ira A.
Glazier,P. William Filby
21. Julius von Korbuß lub Korbuss, -
Militär-Schematismus
des
österreichischen Kaiserthumes
zob >>>
22.Ernestus Korbuss, Arvidus Korbuss, Matthias Korbus -
Gesellschaft
für Geschichte und
Altertumskunde
zu Riga.; Gesellschaft für
Geschichte und Altertumskunde der
Ostseeprovinzen Russlands.; Gesellschaft
für
Geschichte und Alterthumskunde der
Russischen
Ostsee-Provinzen.
Publisher:
Riga, N. Kymmel's
Buchhandlung
[etc.]
23. Korbuß - Staatshandbuch für Württemberg
Autorzy
Württemberg (German).
Statistisches
Landesamt
24. Evgenii Korbus - 250th Cavalery Regimentcommander,
colonel -
zob. >>>
25. Marian Korbus, Wladyslaw Korbus - Totenbuch des
Konzentrationslagers Mauthausen
26. Korbus - osoby zarejestrowane w bazie danych
www.ancestry.com - emigranci z Niemiec i
obecnej
Polski, kilka osób z Austrii, Rosji
do USA około
120 osób, dane z United
States
Federal Census
27. Korbuß,Korbuss - Collegium res
nobilis Austriae, "Der
Adel der
Habsburgermonarchie im 19.
und 20.
Jahrhundert", Index zu seinen
Genealogien,
Degener-Verlag, 2008, 362
S.
Namens-Index (Koós - Kosmiński).
28. Korbus Feliks s. Marcina - Powołany w 1912 roku do
służby
wojskowej na Kaukazie do 155
Kubińskiego pieszego pułku -16 rota.
W trakcie
służby wojskowej otrzymał
jasnobrązowy
medal na trójkolorowej:
biało-żółto –czarnej szarfie, na pamiątkę
300-lecia
królowania Romanowych.
Medal
rozdawano wyróżniającym się
żołnierzom
w roku 1913.
Poległ w walce
z Turkami
22.10/04.11.1914 w wielkiej bitwie pod
Sarykamyszem.
Źródło:
APL KUPW 1914-1917 sygn.(s.48)
29. Korbus - 48 osób zarejestrowanych w bazie danych
GedBas dane od 1751 roku, mieszkańcy
prowincji
Hessen.
30. Korbus Karl i Gustav - Neidenburg, Historische
Adressbücher
http://adressbuecher.genealogy.net
31. Johanes Korbus - zapis z 1761 roku w Geschichte der
St.-Sebastianus-Bruderschaft 1449
Schiefbahn
e. V., Neuss - Bractwo św
Sebastiana
Schiefbahn - Kolonia
więcej na:
http://www.sebastianus.de
32. Jan Korbus wpis w księdze pamiątkowej: "Szkolnictwo
polskie w
hołdzie narodowi
amerykańskiemu
na pamiątkę 150 - lecia
niepodległości
Stanów Zjednoczonych",
Księga
pamiątkowa została sporządzona
w 1926 roku wpis pochodzi z Gimnazjum
Królowej Jadwigi w Krasnymstawie - księga
zdeponowana w
Bibliotece Kongresu
Stanów
Zjednoczonych.
33. Franz Korbus (im. ojca Andreas) ur. 1911-05-17,
Przydział
wojskowy I.R.24 Komp.8, Stalag
IIC Bromberg, do niewoli wzięty
20.09.1939 roku
34. Korbus - 14 osób wymienionych w bazie danych:
Straty osobowe i ofiary represji
pod okupacją
niemiecką więcej na:
www.straty.pl