![]() |
|
![]() |
|
|
Pochodzenie nazwiska Korbus |
|
|
Nazwisko Korbus jest pochodzenia germańskiego i występuje w Niemczech, Polsce oraz Stanach Zjednoczonych. Pojawia się także w kilku innych krajach ale jest to śladowy procent populacji. |
|
|
W Polsce zgodnie ze Słownikiem Prof. Rymuta jest 365 osób o tym nazwisku, w niemczech około 900 w USA kilkadziesiąt. |
|
|
Do XIX wieku około 300 osób o tym nazwisku mieszkało w Anglii ale były to rodziny pochodzące z Hesjii. Do obecnej Polski rodzina Korbus dotarła poprzez przemiany historyczne granic Polski oraz skomplikowanie losów osobistych. |
|
|
W Polsce jest 416 osób o nazwisku Korbus. Zamieszkują oni w 42 różnych okręgach i miastach. Najwięcej zameldowanych jest w Świdnik a dokładnie 85. |
|
Fragment ze słownika: Etudes finno-ougriennes zob. Bibliografia poniżej."KORP, KORBI (SKE, Wiget, A I) OS: dial. <corbeau>. Wd. korbus 'Rabe', (=korp, Schimpfwort). |
|
|
Publikacje o nazwisku Korbus: |
|
|
Więcej na temat pochodzenia
nazwiska Korbus oraz gnealogii rodu Korbus można przeczytać w
publikacji "The Korbus name in history". |
|
|
Występowanie nazwiska w Polsce |
|
|
Dalsze okręgi/miasta ze szczególnie dużą liczbą osób o tym nazwisku Rawa Mazowiecka (50), s. Lublin (38), Lublin (30), s. Koszalin (28), Koszalin (19), Węgorzewo (16), Olsztyn (15), Słubice (14) i Tomaszów Mazowiecki z liczbą wpisów 11. Aktualnie: osoby o nazwisku Korbus mieszkają w Stanach Zjednoczonych (emigranci z Niemiec i Prus XIX i XX w.) Niemcy, Polska. Częstość występowania w Polsce Korbus łącznie: 382 osoby w województwach: Wa:11, BP:1, Ch:4, Go:10, Ka:3, Ko:42, Kr:3, Lg:7, Lu:163, Łd:22, Ol:15, Op:4, Pl:10, Pt:5, Ra:4, Sk:44, Sł:1, Su:18, Sz:7, Tb:2, Wr:4, Za:1, ZG:1 "Słownik nazwisk współcześnie w Polsce używanych" pod red. Prof. Kazimierza Rymuta, wydanego w wersji tradycyjnej przez Instytut Języka Polskiego PAN w Krakowie. |
|
|
Korbuß - pierwotna forma nazwiska |
|
|
Korbuß, Korbus,Korbuss - Österreich-Hungary i Niemcy Nazwisko obecnie najczęściej występuje w formie z zakończeniem -s dawniej występowało w formie z -ss ale pierwotną formą była ta z -ß na końcu. Zmiany są związane z przemianami języka niemieckiego: "ß – jest "literą" występującą tylko w alfabecie języka niemieckiego |
|
|
Nazwisko Korbus pojawia
się w archiwach austriacjkich w austroarchiv.com wśród
rodzin
z kręgu österreichischer
Adel familie |
|
| |
|
|
Więcej o znaczeniu nazwiska |
|
|
Nazwisko Korbus-Corbus znaczy: Corbo (Corbon, Corvus, Corbus = lat: ravn) corbus = coruus zobacz: DMLCS Non-Classical Lexicon of
Celtic Latinity |
|
|
Inne znaczenia i interpretacje |
|
|
Inne formy nazwiska i bogactwo znaczeniowe pochodzi od przemian tegoż pierwotnego łacińskiego słowa. cor=Herz=das Herz ---------------------------------------------------------- Korbin \k(o)-rbin, kor-bin\ is pronounced KOR-bin.and its meaning is "raven-haired". See also Corbin. Korbin has 1 variant form: Korbyn. Baby names that sound like Korbin are Corbyn and Corben. Korbin is a very rare male first name and an uncommon surname (source: 1990 U.S. Census). Displayed below is the baby name popularity trend for the boy's name Korbin. Click here to compare Korbin with related baby names. ----------------------------------------------------------- *korbja, germ., Sb.: nhd. Korb [as., ahd.] ----------------------------------------------------------- Korb (język niemiecki) [edytuj] -----------------------------------------------------------
|
|
|
La terminología canaria de los seres marinos |
|
|
Pienso, pues, que la designación del pez habrá que buscarla por otros caminos. En las denominaciones occidentales abundan las comparaciones de la Sciaena con el «cuervo» inspiradas en el color negro (cast. corvinata, -o, corballo; ca. corvall, corvina; port. corvina, y habría que añadir a la misma motivación, viuva; it. corvello, ombrina corvo; ingl. sea crow; tunec. Korbus; croata Krb saneri, Kurbelj; dálmata Kerb) u otras motivaciones en relación con la idea de «sombra» source |
|
|
Źródła: |
|
|
Źródło: Kirsch, Adam Friedrich (?-1716): Abundantissimum Cornu Copiae Linguae Latinae Et Germanicae Selectum : Quo Continentur Vocabula Latina omnis aevi, antiqui, medii ac novi, pariter ac Graeca Latinitate donata, nec non formulae dicendi elegantiores et Constructiones Verborum; praeterea Deorum, Dearum, Gentium, Regnorum, Regionum, Urbium, Marium, Fluviorum, Insularum, Montium, Animalium, Arborum, Herbarum, Florum et Mineralium Nomina; nec non Theologorum, Iure Consultorum, Medicorum, Philosophorum, Philologorum, Poetarum, ac Mythicorum, Artibus liberalibus, aliisque disciplinis, Rei quoque Militari ac Monetariae verba propria, eorumque Significationes et Explicationes, Syllabarum longitudine vel brevitate signis expressa : Cui Adiunguntur In Fine Calendarium Romanum, compendia scribendi olim in Latio usitatissima, sive Notae et Sigla antiquorum; deinde adiecta est Tabula alphabetica Charact. Latin. in Codicibus M[anu]S[crip]tis pro Seculorum ratione occurrentium, tum specimen scripturae veteris, Appendix Regionum, Urbium, Montium Et Fluviorum ; Et [...] Consanguinitatis pariter atque affinitatis Tabula, Nominaque Numeralia. - Editio Novissima, A mendis non paucis studiose repurgata, Parte utraque aucta, in ordinem redacta [...]. - Lipsiae : Sumtu Engelharti Beniaminis Svikertii, 1774. - [19] Bl., 3028 Sp. [= Pars Latino-Germanica]; [1] Bl., 1068 Sp. [= Pars Germanico-Latina] ; 8o. - Satzspiegel 20 x 11,2 cm - Signatur: Wk 1071-1/2 Corbi è tipico di Roma e di Cori e Sezze in provincia di Latina, con un ceppo anche a Napoli, Corbin, assolutamente rarissimo, parerebbe del padovano o veneziano, Corbini sembrerebbe specifico di Siena, Corbino ha un ceppo a Roma ed uno a Ischia, ma il nucleo principale sembrerebbe in Sicilia a Scordia (CT) e Vittoria (RG), Corbo, tipicamente campano, ha ceppi a Roma, in Molise, nel foggiano, nel potentino, nell'agrigentino e nel nisseno, Corboni sembra essere unico, dovrebbero tutti derivare o direttamente o tramite ipocoristici dal nome medioevale Corbus di cui abbiamo un esempio nell'anno 604 : "...Anno 9 regni Theuderici nascitur ei filius de concubina, nomine Corbus. Cum jam Protadius genere Romanus vehementer ab omnibus in palatio veneraretur...", un principio di questa cognominizzazione la troviamo nel Codice Diplomatico della Lombardia medioevale in un Libellus del 1148 a Milano: "Anno dominice incarnationis millesimo centesimo quadragesimo octavo, tertio die mensis aprilis, indictione undecima. Placuit atque convenit inter Petrum qui dicitur de la Mamma et Guifredum qui dicitur Corbus, ambo de civitate Mediolani, nec non et inter Petrum qui dicitur de Barzago, de suprascripta civitate...". www.cognomiitaliani.org |
|
|
|
|
Bibliografia:1 . Etudes finno-ougriennes. 2. "Wörterbuch Latein / Deutsch, 3. The Korbus Name in History |
|